2004

2005

Ο Εκδότης του ΙΝΔΙΚΑ επισκοπεί την χρονιά που μας πέρασε και μιλά σε προσωπικό τόνο γύρω από την παρούσα κατάσταση και τις προσδοκίες της ΕΛΙΝΕΠΑ στο άμεσο μέλλον.

Χαίρομαι ιδιαίτερα που η Ελληνο-Ινδική Εταιρεία Πολιτισμού και Ανάπτυξης προχώρησε για δεύτερη συνεχή χρονιά στην έκδοση του ετήσιου διαπολιτιστικού της δελτίου «ΙΝΔΙΚΑ». Η συνέχιση της δημοσίευσης του περιοδικού μας στο διαδύκτιο  αποτελεί ένα μεγάλο επίτευγμα καθώς παράσχει μια μοναδική στον ελληνικό αλλά και στο διεθνή χώρο δυνατότητα για ελεύθερη έκφραση σε θέματα σχετικά με τις ελληνο-ινδικές σχέσεις και πολιτισμό. Στο γραφείο μου, κατέφθασαν φέτος πολλά  άρθρα, επιστολές και παρουσιάσεις για δημοσίευση από όλα τα μέρη της γης. Δεν ήταν όμως δυνατό να τα δημοσιεύσω όλα και μερικά τα άφησα για την επόμενη έκδοση. Ορισμένοι φίλοι πρότειναν ως λύση να προχωρήσουμε σε  εξαμηνιαίες ή ακόμη και τριμηνιαίες εκδόσεις. Αλλά στη πρόταση αυτή αντιπαρατάχθηκα καθώς πιστεύω ότι η συχνή δημοσίευση θα κατεβάσει την ποιότητα του Δελτίου. Αυτή τη στιγμή, τα ΙΝΔΙΚΑ λειτουργούν σαν μια επιλεκτική ετήσια επετηρίδα που καταγράφει μεγάλα πολιτιστικά και αναπτυξιακά γεγονότα που σημαδεύουν την ελληνο-ινδική ιστορία. Για προσκλήσεις και έκτακτες ειδήσεις και ανακοινώσεις ξεκινήσαμε το «ΙΝΔΙΚΑ Οnline» στο οποίο μπορεί κανείς ελεύθερα να ενημερώνει τα μέλη, τους φίλους και τους συνδρομητές μας γύρω από τις τρέχουσες εξελίξεις, δημοσιεύσεις, παρουσιάσεις και οργανώσεις διαφόρων σχετικών προγραμμάτων που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα, Ινδία και άλλα μέρη της γης.   

Ιδιαίτερα επιτυχής υπήρξε η δημοσίευση του πρώτου τεύχους του ΙΝΔΙΚΑ που προσέλκυσε χιλιάδες αναγνώστες από εκατό διαφορετικές χώρες του κόσμου. Πρώτη χώρα σε επισκέψεις υπήρξε η Αμερική, ακολουθούν η Ελλάδα, Ινδία, Αυστραλία, Αγγλία και Σουηδία. Αξιόλογος και ο αριθμός των επισκεπτών από Ασιατικές χώρες όπως το Χονγκ Κονγκ, η Ιαπωνία, Κίνα, Σιγκαπούρη, Σρι Λάνκα και Πακιστάν. Υπάρχουν σκέψεις, να προχωρήσουμε στην καταχώρηση όλων των άρθρων και ειδήσεών μας στο μηχανισμό αναζήτησης του διαδυκτίου, αλλά γι’ αυτό θα χρειασθεί περαιτέρω διεύρυνση της γραμματείας ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στην αναμενόμενη αύξηση του αριθμού των επισκεπτών και της σχετικής αλληλογραφίας.  Ήδη μεγάλα κέντρα Ινδολογικών μελετών στην Ευρώπη όπως το Swedish South Asian Network του Πανεπιστημίου Lund και το Jambudvipa  του σανσκριτολόγου καθηγητή Paolo Magnone στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Μιλάνου, καθώς και ελληνικά πανεπιστήμια όπως το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου έχουν προσθέσει διασυνδέσεις προς την ΕΛΙΝΕΠΑ στις ιστοσελίδες τους παρουσιάζοντας την εταιρεία μας ως μοναδικό κέντρο στην Ελλάδα για την ανάπτυξη των Νοτιο-Ασιατικών Σπουδών. Διασυνδέσεις και αναφορές στην ΕΛΙΝΕΠΑ προστίθενται συνεχώς και σε ιστοσελίδες διαφόρων συλλόγων και φίλων της Εταιρείας μας καθιστώντας με τον τρόπο αυτό ευρύτερα γνωστό το έργο μας στην Ελλάδα, Ινδία και τον διεθνή χώρο. 

Πολύ θετικά σχόλια προσέλκυσε η δημοσίευση του πρώτου βιβλίου της ΕΛΙΝΕΠΑ, «Εισαγωγή στην Σανσκριτική Γλώσσα». Συγχαρητήριες και πολύ ενθαρρυντικές επιστολές λάβαμε από διακεκριμένους φιλόλογους όπως ο καθ. Γιώργος Μπαμπινιώτης, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, και ο καθ. Τάσος Νικολαΐδης, Πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, που έχουν μελετήσει σανσκριτικά και μπορούν να εκτιμήσουν την γλωσσολογική σπουδαιότητα αυτής της αρχαίας Ινδο-Ευρωπαϊκής γλώσσας σήμερα. θετικά σχόλια λάβαμε και από πολλούς μελετητές ανατολικών πολιτισμών και διπλωμάτες που υπηρέτησαν στην Ινδία. Ο Έλληνας Πρέσβυς στην Ινδία, κ. Στάθης Λώζος χαρακτήρισε το βιβλίο ως «θεμέλιο για εκείνους που πραγματικά επιθυμούν να εντρυφήσουν μέσω της γλώσσας στην Ινδική σκέψη».

Πιστεύοντας ότι η εκμάθηση της γλώσσας αποτελεί κλειδί για την καλύτερη κατανόηση των δύο λαών. η ΕΛΙΝΕΠΑ συνέχισε και μάλιστα διεύρυνε περαιτέρω το έργο της για την έκδοση του Πρακτικού Λεξικού Ελληνικά-Χίντι και Χίντι Ελληνικά.  Το Λεξικό που περιλαμβάνει 40.000 λέξεις από το καθημερινό λεξιλόγιο της ελληνικής και χίντι γλώσσας βρίσκεται στο τελικό του στάδιο και πρόκειται να δημοσιευθεί σε λίγους μήνες αμέσως μετά από τον τελικό έλεγχο της εκδοτικής ομάδας που απαρτίζεται από Έλληνες και Ινδούς γλωσσολόγους καθηγητές. Ύστερα από μεσολάβηση της Αντιπροέδρου της ΕΛΙΝΕΠΑ, Δρ. Ελένης Αμπατζή, η ΕΛΙΝΕΠΑ έλαβε μια σημαντική οικονομική και ψυχική ενίσχυση για την έκδοση του Λεξικού από την Αρχιεπισκοπή Αμερικής, που κάτω από την αιγίδα του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου υποστηρίζει ενεργά την προώθηση της ελληνικής γλώσσας και τον διαπολιτιστικό διάλογο ανά την Οικουμένη.

Στο σημείο αυτό, πέρα από τις ευχαριστίες μου, θα ήθελα να εκφράσω και τα συλλυπητήρια μου για τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Ιάκωβου της Αμερικής, στις 10 Απριλίου 2005. Ο φωτισμένος πνευματικός ηγέτης υπήρξε πρωτοπόρος στην καλλιέργεια του διαθρησκευτικού διαλόγου και της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών. Προάσπισε τις αξίες της φιλοξενίας και φιλομαθείας και υποστήριξε τα ελληνικά γράμματα καθιστώντας την ελληνική κοινότητα της Αμερικής σήμερα σεβαστή και με ισχυρή φωνή επιρροής στην Αμερικανική κυβέρνηση και ολόκληρο τον κόσμο γενικότερα.

Στον εκπαιδευτικό τομέα, η ΕΛΙΝΕΠΑ υπέβαλε αιτήσεις στην Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κα. Μαριέτα Γιαννάκου και στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρο του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών, καθ. Γιώργο Μπαμπινώτη για την εισαγωγή και έναρξη της διδασκαλίας του γνωστικού αντικειμένου της Ινδολογίας. Αυτή τη στιγμή, λειτουργεί κανονικά και για τρίτο χρόνο μόνο η κατεύθυνση Τουρκικών Σπουδών ενώ η Κατεύθυνση Ασιατικών Σπουδών, που περιλαμβάνει τα γνωστικά αντικείμενα της Ινδολογίας, Σινολογίας και Ιαπωνολογίας, δεν έχει αρχίσει ακόμη. Η αίτησή μας παραμένει αναπάντητη, αλλά μετά από την επίσκεψη του κ. Μπαμπινιώτη στο Τόκιο και την υπογραφή διμερούς εκπαιδευτικής συμφωνίας με τον πρόεδρο του εκεί πανεπιστημίου,  κ. Takeshi Sasaki, είναι προφανές ότι ο εμπνευστής και δημιουργός του νέου Τμήματος συνεχίζει να καταβάλει προσπάθειες για την διεύρυνση της ελληνικής παιδείας προς τους μεγάλους Ασιατικούς πολιτισμούς. Ευελπιστώ, η διεύρυνση αυτή να γίνει πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες Πεκίνο 2008 για να μπορέσει η χώρα μας να ανταποκριθεί εγκαίρως στην νέα παγκόσμια κατάσταση πραγμάτων που έχει δημιουργηθεί μετά από την ραγδαία ανάπτυξη των Ασιατικών οικονομιών.

Στο Νέο Δελχί, υπέβαλα αίτηση-πρόταση για την επαναλειτουργία της Έδρας Ελληνικών Σπουδών «Δημήτριος Γαλανός» στο Πανεπιστήμιο Jawaharlal Nehru. Με παράλληλες επιστολές μου προς τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Jawaharlal Nehru, Δρ. Karan Singh και τον Έλληνα Πρέσβη στην Ινδία, κ. Στάθη Λώζο επέστησα την ανάγκη να εφαρμοσθεί το δεύτερο άρθρο της υπογραφείσας συμφωνίας του 1998 ώστε να επιτραπεί και σε επίκουρους καθηγητές να υποβάλουν αιτήσεις υποψηφιότητας. Οι ακαδημαϊκές ανάγκες του Ινδικού Πανεπιστημίου μπορούν κάλλιστα να καλυφθούν από νέους καθηγητές, που μπορούν να διδάξουν την ελληνική γλώσσα και πολιτισμό αλλά και να προσαρμοσθούν πολύ καλύτερα στις ιδιάζουσες ινδικές συνθήκες, όπως φαγητό, κλίμα, κ.λπ.

Όλα τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΙΝΕΠΑ έχουν τονίσει την ανάγκη να καθιερωθεί μια ετήσια κοινωνική εκδήλωση στην Αθήνα που θα επιτρέπει στα μέλη και στους φίλους μας να συνεορτάζουν και να γνωρίζονται από κοντά. Την πρόταση αυτή την βρίσκω όχι μόνο θετική αλλά και αναγκαία. Για διαφόρους λόγους όμως δεν μπορέσαμε να την υλοποιήσουμε μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, πέρσι τον Νοέμβριο είχαμε σχεδιάσει σε συνεργασία με το Σύλλογο Φίλων των Εθνών μια τριήμερη εορτή στην Πανεπιστημιούπολη με μουσική, διαλέξεις, προβολές και εδέσματα από την Ινδική κουζίνα. Αλλά το όλο πρόγραμμα αναβλήθηκε για να υποστηρίξουμε το Φεστιβάλ Ινδίας που οργανώθηκε με την ευκαιρία του εορτασμού της Divalii από την κα Sudha Ηλιάδη και την Ινδική Πρεσβεία σε πολυτελές ξενοδοχείο της Αθήνας. Ο ίδιος όπως και πολλά άλλα μέλη της ΕΛΙΝΕΠΑ συμμετείχαμε ενεργά προσφέροντας διαλέξεις, παρουσιάσεις και μουσική. Ο εορτασμός της Divalii δεν θα πρέπει να διασπασθεί, αλλά να συνεχίσει να αποτελεί μια συλλογική γιορτή όλων των φίλων της Ινδίας. Θεωρώ όμως, ότι για την ευρύτερη συμμετοχή – ιδιαίτερα των φοιτητών και των μεταναστών – στις διαλέξεις και τα πολιτιστικά προγράμματα, θα πρέπει να αλλάξει ο χώρος των προγραμμάτων. Η πρώτη βραδιά, που συγκεντρώνει και πολιτικές προσωπικότητες, μπορεί να εορτάζεται σε πολυτελές  ξενοδοχείο, αλλά οι διαλέξεις, εκθέσεις και τα μουσικά προγράμματα θα πρέπει να γίνονται σε κάποιο πνευματικό κέντρο ή κεντρικό δημόσιο χώρο στον οποίο θα μπορεί να προσέρχεται ελεύθερα ο κάθε ενδιαφερόμενος.

Η έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 με βρήκε στο Μπενάρες και στο Ρατζασθάν αργότερα, απ’ όπου τους παρακολούθησα μέσω της Ινδικής τηλεόρασης  μαζί με εκατομμύρια άλλων τηλεθεατών. Τέλη Αυγούστου ταξίδευα για Αθήνα, όπου και έφθασα μια εβδομάδα πριν από το τέλος των αγώνων. Η όλη ατμόσφαιρα ήταν διαφορετικά εορταστική. Ορισμένοι γιαπωνέζοι μαθητές είχαν μόλις πατήσει το έδαφος και άρχισαν να γυμνάζονται, ενώ παντού υπήρχαν αφίσες προκαλώντας το ανυπέρβλητο. Η κα  Ελένη Αμπατζή, που εργαζόταν ως εθελόντρια στους Ολυμπιακούς, φρόντισε να μου εξασφαλίσει ένα εισιτήριο για τον στίβο  και κατά κάποια περίεργη σύμπτωση ήταν η μέρα που αγωνιζόταν στα τελικά η Ινδή αθλήτρια Anju Bobby George, ένα από τα φαβορί για την κατάληψη μεταλλίου στο άλμα μήκους. Στο εντυπωσιακό και κατάμεστο στάδιο όλοι παρακολουθούσαν τους Έλληνες αθλητές αλλά τα δικά μου μάτια ήταν στραμμένα στην προσπάθεια της Ινδής αθλήτριας, ελπίζοντας.... Στις συζητήσεις που ακολούθησαν έπρεπε να επιστρατεύσω όλες τις φιλοσοφικές μου ικανότητες για να δικαιολογήσω τη χαμηλή απόδοση της Ινδικής Ολυμπιακής Ομάδας. Η έλλειψη πνεύματος ανταγωνισμού και η έμφαση στον αθλητισμό για υγεία και μακροζωία αντί για πρωταθλητισμό είναι αρχές που χαρακτηρίζουν τις γυμναστικές παραδόσεις της Ινδίας. Όλοι όμως ευχόμαστε η Ινδία να πάει καλύτερα στο Πεκίνο του 2008, στην πρωτεύουσα του μεγάλου της ανταγωνιστή.

Μετά τους Αγώνες πήγα στα Γιάννενα όπου παρευρέθηκα στον παραδοσιακό γάμο φίλης μου. Εκεί είδα σε πρώτη δημόσια εμφάνιση το  συγκρότημα  των Σουρ που δημιουργήθηκε στο Βαράνασι από τον Γιώργο Ευαγγέλου και άλλους φίλους της Ινδικής μουσικής. Οι επόμενες μέρες ήταν γεμάτες μουσική καθώς λάμβανε μέρος το 1^ο Φεστιβάλ της Λίμνης Παμβώτιδας. Οι Σουρ παρουσίασαν το πρόγραμμά τους με μουσικές από Ινδία, Μογγολία, Αραβία και Ελλάδα, λαμβάνοντας πολύ θετικά σχόλια από τους Γιαννιώτες ακροατές. Οι ήχοι των Σουρ αντήχησαν και στα πολυτραγουδισμένα Ζαχαροχώρια όπου το συγκρότημα πέρασε λίγες μέρες ξεκούρασης και ηρεμίας.

Στην πανέμορφη πόλη της Κέρκυρας με οδήγησε η πρόσκληση του παλιού μου φίλου Φρειδερίκου Αυγερινού, που διατηρεί το κατάστημα Ινδικών δώρων «Μάνταλα». Εκεί είχα τη μοναδική ευκαιρία να επισκεφτώ το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης που στεγάζεται στο επιβλητικό παλάτι της κεντρικής πλατείας της Σπιανάδας. Την εποχή εκείνη λάμβανε μέρος η μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα έκθεση «Θεοί των Ιμαλαΐων» και τράβηξε αμέσως την προσοχή μου. Οι επιβλητικές τάγκες και τα αγάλματα συνεπήραν την φαντασία μου και με μετέφεραν πέρα από την αίθουσα στα καταπράσινα βουνά και τα βουδιστικά μοναστήρια του Σικκίμ και του Νεπάλ. Ξεναγός μου ήταν η ίδια η διευθύντρια του μουσείου, η αρχαιολόγος Αγλαΐα Παπουτσάνη – Καραμάνου, που με γνώριζε όπως είπε από παλιά μέσω των βιβλίων μου. Μου έκανε εντύπωση το ενδιαφέρον και η βαθιά της γνώση για τον Ινδικό πολιτισμό και όπως μου εκμυστηρεύθηκε, από τους όλους τους μεγάλους ασιατικούς πολιτισμούς που φιλοξενεί στο μουσείο, αυτός που νοιώθει πολύ πιο κοντά της είναι ο Ινδικός. Με τη συνοδεία δύο νεότερων αρχαιολόγων της Αθηνάς Βαξοβάνου και της Κασσιανής Καγκουρίδη επισκέφθηκα και τα μοναδικά εκθέματα της Γκαντάρα που διατηρούνται σε άριστη κατάσταση στον πάνω όροφο του μουσείου καθώς και διάφορες πολύχρωμες ξυλογραφίες και γλυπτά. Υπήρξε πληθώρα ερωτήσεων και έπρεπε να εξηγήσω διάφορες φιλοσοφικές έννοιες που εμπεριέχονται στην ινδική τέχνη, όπως για παράδειγμα, η μονιστική ταύτιση της συνείδησης (Σίβα) με την ζωή (Σάκτι) στα ανδρόγυνα αγάλματα του αρνταναρέσουαρα.

Η πρόταση να διοργανώσουμε σε συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο μια προβολή με την ιστορική ταινία για τον Μαχάτμα Γκάντι που έφερα μαζί μου από την Ινδία δεν καρποφόρησε, καθώς το πανεπιστήμιο βρισκόταν σε εποχή εξετάσεων. Ήταν φαίνεται γραφτό η πρώτη εν Ελλάδι προβολή να γίνει λίγες βδομάδες αργότερα στη γενέτειρα μου τη Θάσο. Η πρόταση του συμπατριώτη και φίλου μου Γιάννη Τσόμου για την οργάνωση της εκδήλωσης στην Θάσο δεν χρειάσθηκε καν χρόνο να υλοποιηθεί, καθώς τόσο ο Πρόεδρος Νίκος Χρυσάφης όσο και ο Κώστας Βλαστάρης Γραμματέας του Πολιτιστικού Συλλόγου Λιμεναρίων Θάσου είναι ιδρυτικά μέλη της ΕΛΙΝΕΠΑ. Ήταν αρχές Νοεμβρίου και το νησί αυτή την εποχή είναι ιδιαίτερα όμορφο. Το μεγάλο κύμα των τουριστών έχει περάσει και μπορεί κανείς να περπατά ανενόχλητα μόνος στις πεντακάθαρες ακρογιαλιές. Στη διάλεξη, κόσμος μαζεύτηκε από παντού, μέχρι και από την Καβάλα, για να συμμετάσχει σ’ αυτή την μοναδικά φιλόξενη και γεμάτη περιεχόμενο πολιτιστική βραδιά. Δεν μπορούσα ποτέ να  φανταστώ ότι σ’ αυτό το απόμακρο νησί του Αιγαίου υπήρχε τόσος κόσμος που έτρεφε  αγάπη και σεβασμό για αυτή τη μεγάλη μορφή της σύγχρονης Ινδίας. Την άλλη μέρα έξω από τα Λιμενάρια, μέσα στα πεύκα και τις ελιές, συνάντησα στο εργαστήρι του τον γλύπτη Κώστα Λόβουλο, κάτασπρο στη σκόνη να παλεύει να δώσει ζωή στα μάρμαρα της Θάσου. Στα μάτια του ένοιωσα τις απέραντες θάλασσες, που αντίκρισε σε ταξίδια της νιότης, να φωνάζουν και να ζητούν διέξοδο μέσα από την απεραντοσύνη της τέχνης. Μια μεγάλη καλλιτεχνική μορφή, ένας γνήσιος απόγονος του αρχαίου Θασίτη ζωγράφου Πολύγνωτου και του νεώτερου μεγάλου συγχωριανού μας γλύπτη Πολύγνωτου Βαγή που τα έργα του στολίζουν σήμερα μοναδικές συλλογές και μουσεία της Ελλάδας και της Αμερικής.

Στην Καβάλα, ένας άλλος φίλος και ιδρυτικό μέλος της ΕΛΙΝΕΠΑ, ο ασφαλιστής Τριαντάφυλος Ντουμπουρίδης με έφερε πάλι φορά κοντά στον πολυμήχανο και αυτοδημιούργητο Καβαλιώτη βιομήχανο, Λευτέρη Καλταπανίδη που διατελεί Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος. Όπως με πληροφόρησε έχει ήδη ξεκινήσει βιομηχανικές συνεργασίες με την Κίνα και τόσο ο  ίδιος όσο και άλλοι βιομήχανοι της περιοχής ενδιαφέρονται σοβαρά για την ανάπτυξη βιομηχανικών συνεργασιών με την Ινδία. Τον διαβεβαίωσα ότι η ΕΛΙΝΕΠΑ πέρα από τους πολιτιστικούς έχει και αναπτυξιακούς στόχους και ότι θα εξέταζα την πρότασή του με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στην Αθήνα ανέθεσα την υπόθεση στον δικηγόρο και Γενικό Γραμματέα της ΕΛΙΝΕΠΑ, Αντώνη Παπαδόπουλο, που έχει μεγάλη πείρα στο διεθνές εμπορικό δίκαιο και στις ελληνο-ινδικές σχέσεις. Οι κινήσεις του υπήρξαν τάχιστες και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα έκανε επαφές με τους αρμόδιους κυβερνητικούς και ιδιωτικούς φορείς ενώ οργάνωσε και ένα σύντομο επαγγελματικό ταξίδι της αντιπροσωπευτικής ομάδας των βιομηχάνων στο Δελχί και στη Βομβάη. Τελικά όμως, και ύστερα από εκτίμηση της παρούσας ελληνικής κατάστασης  στο Νέο Δελχί, η όλη προσπάθεια αναβλήθηκε.

Με την επιστροφή μου στο Μπενάρες, στις αρχές του Δεκέμβρη, παλιές και νέες ακαδημαϊκές υποχρεώσεις με κατέπνιξαν και οι αναπτυξιακές συνεργασίες πέρασαν προσωρινά τουλάχιστον στο υποσυνείδητο. Την επομένη των Χριστουγέννων όμως, το Τσουνάμι και η μεγάλη καταστροφή που προκάλεσε στην Ινδία και σ’ άλλες χώρες του Ινδικού Ωκεανού, ξανάφερε την αναπτυξιακή πλευρά της εταιρείας μας στο προσκήνιο, δυστυχώς από μια διαφορετική σκοπιά. Τα μέλη του Δ.Σ., Αντώνης Παπαδόπουλος, Αλέξης Μαραθιανάκης και Mahidra Maan ανέλαβαν την οργάνωση της Επιτροπής Βοήθειας και Ανάπτυξης συγκεντρώνοντας φάρμακα, κουβέρτες, ρούχα και τρόφιμα στην αποθήκη της τελευταίας στο Μενίδι για να τα στείλουν στην Ινδία. Η ιστοσελίδα μας επίσης αναβαθμίστηκε προσφέροντας διασυνδέσεις με διάφορα Μη Κερδοσκοπικά και Αναπτυξιακά Σωματεία της Ινδίας για όσους επιθυμούν να προσφέρουν τη βοήθεια τους σε συγκεκριμένους φιλανθρωπικούς φορείς. Η βιβλική καταστροφή έλκυσε στην Ινδία και αρκετές ελληνικές μη κρατικές φιλανθρωπικές οργανώσεις που μετέφεραν και πρόσφεραν βοήθεια στα θύματα της Νότιας Ινδίας και Σρι Λάνκας. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η υποστήριξη του έργου τους από την  Ελληνική Πρεσβεία στο Νέο Δελχί, που ακύρωσε και τον εορτασμό της καθιερωμένης εθνικής εορτής της 25^ης Μαρτίου διαθέτοντας τα χρήματα αυτά στην αποκατάσταση των ζημιών. Σημαντικό ρόλο αναμένουμε να παίξει και η Φιλανθρωπική Εταιρεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Καλκούτα που διαθέτει κατάλληλη υποδομή με τα δύο ορφανοτροφεία, ιατρεία και σχολεία που ήδη διατηρεί.

Εκ μέρους της ΕΛΙΝΕΠΑ θα ήθελα να αποχαιρετίσω τον πάντα φιλόξενο και χαμογελαστό Πρέσβυ της Ινδίας στην Ελλάδα, κ. A.K. Banerjee.  Στην τετραετή υπηρεσία του, επιφορτίσθηκε ιδιαίτερα βαρύ έργο με τη φιλοξενία της Ινδικής Ολυμπιακής Ομάδας και την επίσκεψη του τότε Υπουργού Αθλητισμού, Sunil Dutt. Επίσης, αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμος και αποτελεσματικός στην επιτυχή ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ινδικής κινηματογραφικής ταινίας Τσαλτέ-Τσαλτέ στη Μύκονο και Αθήνα. Η εκλεπτυσμένη και ευγενική του φυσιογνωμία ήταν παρούσα στην ίδρυση της ΕΛΙΝΕΠΑ και στα Ινδικά Φεστιβάλ της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Στον εκπαιδευτικό τομέα, συναντήθηκε επανειλημμένα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Πέτρο Ευθυμίου και κατόρθωσε τελικά να συμπεριληφθεί η διδασκαλία του Ινδικού Πολιτισμού στο Προεδρικό Διάταγμα που ενέκρινε την ίδρυση του Τμήματος Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επίσης, έδειξε θερμό ενδιαφέρον και υποστήριξε την προσπάθεια της ΕΛΙΝΕΠΑ για την εισαγωγή της διδασκαλίας της Ινδολογίας στον Τομέα Αφρικανικών και Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης, αν και δεν υπήρξε κάποιο αποτέλεσμα.

Ο διορισμός του νέου Ινδού Πρέσβυ στην Αθήνα, Δρ. Bhaskar Balakrishnan, στις 4 Μαΐου παρέχει μια νέα ευκαιρία για την επίλυση ορισμένων σημαντικών εκκρεμοτήτων. Κατ’ αρχή θα πρέπει να υποστηρίξει την όλη προσπάθεια για την επαναλειτουργία της Έδρας Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Jawaharlal Nehru. Ευελπιστούμε επίσης ότι η νέα διοίκηση της Πρεσβείας θα είναι πιο ευέλικτη σε θέματα βίζας, ιδιαίτερα για όσους εργάζονται στους χώρους της κοινωνικής παροχής υπηρεσιών και του πολιτισμού. Επίσης αναμένουμε μεγαλύτερη συνεργασία και υποστήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας τόσο στον οικονομικό όσο και στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών.

Στην ευχητήρια επιστολή μου προς τον νέο Πρέσβυ της Ινδίας, Δρ. Bhaskar Balakrishnan  εκφράζω την ελπίδα ότι κατά την διάρκεια της θητείας του οι ελληνο-ινδικές πολιτιστικές και εκπαιδευτικές σχέσεις θα διευρυνθούν περαιτέρω. Έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για την αγάπη του προς κάθε τι ελληνικό και ανυπομονώ να συναντηθώ προσωπικά μαζί του αμέσως μετά από την επιστροφή μου στην Ελλάδα.